O nama

 

Revija «Odjek» je najstariji i najugledniji magazin za umjetnost, kulturu, nauku i društvena pitanja u Bosni i Hercegovini nastao 1947. godine. «Odjek» je svoj ugled izgradio već na prostoru predhodne Jugoslavije. Cijenili su ga u cijeloj bivšoj domovini, ali i van nje. I zbog «Odjeka», Sarajevo je bilo u fokusu interesa kulturne javnosti ex Jugoslavije. U njemu su objavljivani tekstovi, književne, poetske, kritičke, filozofske, provenijencije, prilozi iz pera najuglednijih pisaca i intelektualaca iz bivše Jugoslavije ali i šire. Mnogi značajni intelektualci iz Bosne i Hercegovine bili su njegovi urednici.

Rijetko je koji periodični magazin za kulturu, nauku i umjetnosti u bivšoj Jugoslaviji "izdržao" da više od pola stoljeća, sa nesmanjenim tempom i visoko uspostavljenim kriterijumima, promovira istinske humanističke vrijednosti ovaploćene u kulturi, nauci i umjetnosti kao što je to sarajevski “Odjek”. U prostoru i vremenu koje nije bilo lišeno ni svojih vlastitih predrasuda, on se, osluškujući zov i povijesti i trenutka i razabirajući pravac protoka i zastoja, razvoja i promjenjivosti kulture, nauke i umjetnosti, oblikovao kao prepoznatljiv znak vremena, njegov osoben rukopis. Na njegovim je stranicama, više nego na bilo kojem drugom kulturnom magazinu sličnog profila, koji je izlazio na prostorima bivše Jugoslavije, upisano i ispisano samo vrijeme; njihovim praćenjem i listanjem odčitava se puls polustoljetnih društvenih i kulturnih zbivanja ne samo na užem, regionalnom, nego i na širem, globalnom prostoru.

Pored stalne preokupacije koja se odnosila, prije svega, na aktivno sudjelovanje u kulturnom i društvenom životu, "Odjek” je koncipirao i realizirao i čitav niz projekata bilo u obliku tematskih brojeva, okruglih stolova, simpozijuma, savjetovanja, dijaloških formi, koji su predstavljali i predstavljaju stvarni doprinos kompleksnom i temeljitom naučnom rasvjetljavanju određenih kulturnih i naučnih fenomena i problema. Time je “Odjek” ostvarivao svoje suštinsko i nezaobilazno prisustvo u samom središtu kulturnih, naučnih i društvenih zbivanja i tokova.

U načinu svoga djelovanja, “Odjek” je prevashodno davao riječ stvaraocima. Skoro da i nema značanijeg stvaraoca u Sarajevu, Bosni i Hercegovini, ex Jugoslaviji, pa i u svijetu, koji nije bio njegov saradnik, ili nije imao svoj tekst na njegovim stranicama, od Ive Andrića, pomenimo samo neke, koji je u dva mandata bio član “Odjekovog” savjeta i čiji su književni prilozi i uređivački savjeti neposredno uticali na “Odjekovu” fizionomiju, preko Miroslava Krleže, koji je “Odjeku” ustupio neke od svojih najzanimljivijih rukopisa i čije je ime nosila “Odjekova” književna nagrada, a koju su dobili Marko Ristić, Oskar Davičo, Radomir Konstatinović i Ranko Marinković, pa sve do Jeana Baudrillarda, Susan Sontag...

Isto tako ni sa predmetno-sadržajnog stanovišta skoro da nema sižea ili problema iz oblasti kulture, nauke i umjetnosti koji nije u “Odjeku” tematiziran ili problematiziran. Upravo zato, nijedan historičar, niti, pak, hroničar vremena, kulturnih i društvenih zbivanja, ne samo u Sarajevu, Bosni i Hercegovini i bivšoj Jugoslaviji, nego i šire, ne može, ukoliko želi da ostvari uvid ili istraži historiju ideja, autora, društvenih i kulturnih tokova druge polovine dvadesetig stoljeća, zaobići listanje njegovih stranica.

Svakako, polustoljetno djelovanje “Odjeka” nije bilo pravolinijsko niti jednodimenzionalno. Ono je usmjeravano kako logikom, zahtjevima i protivrječnostima samog vremena, tako isto i individualnim pečatom koji su njegovoj uređivačkoj politici davale redakcije i urednici koji su ga vodili. Ali ono što je ostalo kao pouzdana i permanentna konstanta “Odjeka” jeste njegov svestran i kompleksan pristup kulturnim i društvenim fenomenima, što mu je, - uprkos toga što se “Odjek” možda više nego druga periodična glasila u Bosni i Hercegovini, pogotovo u to vrijeme, i neposredno zalagao za jačanje državnosti Bosne i Hercegovine, protok, nastupanje i emancipaciju kulture, nauke i umjetnosti svih naroda i narodnosti u Bosni i Hercegovini,- omogućavalo da izbjegne zamkama regionalizacije i provincijalizacije.

Bez sumnje, “Odjek” je imao privilegiju što je izlazio u Sarajevu i imao Sarajevo i Bosnu i Hercegovinu za svoj zaštitni znak, prije svega zato što je jednako kao u prvoj, Sarajevo i u drugoj polovini dvadesetog stoljeća igralo ulogu nekavog neoficijelnog središta oko kojeg su se najvidljivije očitovale oplitale i prelamale aktivne i reaktivne, avangardne i retrogardne povijesne silnice, reklo bi se, cijele bivše Jugoslavije, pa i cijelog regiona, što je, na samom kraju stoljeća i milenijuma, i dovelo do njegove troipogodišnje opsade, stravičnog razaranja i ubijanja, nezapamćenih u ljudskoj povijesti. No, isto tako, Sarajevo je, takođe bez sumnje, imalo privilegiju da ima, između ostalog, i svoj “Odjek”, koji je, u njegovim najsudbonosnijim danima, imao snage da digne svoj glas i da istina sa njegovih stranica - o opsadi, logoru, razaranju i ubijanju Sarajeva i njegovih stanovnika - snažno odjekne i prospe se u svijet.

Tako, između Sarajeva, - rodnog i djelatnog prostora “Odjeka”, čijem je ugledu “Odjek” dao veoma značajan doprinos, - i “Odjeka” postoji prisna i neraskidiva veza.

Već u tom ratnom periodu, «Odjek» je objavljivao relevantne radove uglednih domaćih i stranih autora o genocidu, zločinima, kazni, toleranciji, komparativnim prednostima multietničkih sredina, kulturnim i duhovnim vrijednostima i povijesnim činjenicama naroda sa ovih prostora.

U «Odjeku» su u tom ratnom periodu objavljivani i prijevodi stranih autora pri čemu su mnogi poznati autori slali specijalne priloge samo za Odjek. Među onima koji su se izražavali pohvalno o «Odjeku» i svojim prilozima obogaćivali njegov sadržaj bili su: Susan Sontag, Alain Joxe, Jean Baudrillard, Erika Munk, Alain Finkielkraut, Umberto Eco, Jacques Derrida, Jean – Luc Nancy, B. H. Levi, Beverly Allen i dr. Također likovni umjetnici, svih profila objavljivali su fotografije svojih radova ili su pravili specijalni dizajn pojedinih brojeva Odjeka. Tako su u Odjeku objavljene fotografije Predraga Čančara, dizajn su radili grupa «TRIO», «ART PUBLISHING», objavljivane su fotografije domaćih likovnih umjetnika sa njihovih izložbi, a koje su se održavale u opkoljenom Sarajevu.

I prestankom rata «Odjek» je uz manje teškoće nastavio izlaziti. Profilirao se kao revija koja je pokušala afirmirati vrijednosti i specifičnosti bosanskog duha. To se prvenstveno odnosi na promicanje duhovnih vrijednosti istoka i zapada, odnosno predstavljanje najboljih autora iz jednog odnosno drugog civilizacijskog kruga. U «Odjeku» su objavljivani prilozi domaćih i stranih autora koji problematiziraju teme istočnih i zapadnih civilizacija, ili crpe ideje za svoja umjetnička djela iz pomenutih svjetonazora.

«Odjek» objavljuje i priloge mlađih, domaćih stvaralaca ali također i autora van Bosne i Hercegovine, njenog bližeg i daljeg okruženja. «Odjek» i dalje objavljuje prijevode relevantnih suvremenih ali i starijih autora, a čiji prilozi doprinose obogaćivanju višeznačne kulturne slike Bosne i Hercegovine, ali doprinose i povezivanju ove sredine sa svjetskim intelektualnim i društvenim tokovima, i značajnim stranim autorima i idejama.

«Odjek» također insistira i na grafičkom imidžu magazina. Zato je «Odjek» postao svojevrsna galerija djela likovnih umjetnika iz Bosne i Hercegovine. Kao što su: Amra Zulfikarpašić, Fikret Libovac, Mehmed Akšamija, Muradif Ćerimagić, Kenan Solaković, Nusret Pašić, Dragan Stenek, Enes Sivac, Mirsad Konstantinović, idr.

S obzirom na cjelokupnu materijalnu i društvenu situaciju «Odjek» u ovom trenutku je revija koja bi trebalo da izlazi četiri puta godišnje.