Proljeće/Ljeto 2011

  MAJKA KINEMATOGRAFIJE I PROMOTIVNO-EDUKATIVNI FILM
  i
  PROMOTIONAL/EDUCATIONAL MOTION PICTURE AND THE MOTHER OF CINEMATOGRAPHY
  Lejla Panjeta i Rita Csapo Sweet
 
 

ABSTRACT
Models in modern motion pictures, used to put across to the audience some messages have the purpose to change and deform some facts or influence the opinion and stands and to integrate population (society, nation). Alice Guy Blaché is today practically unknown regardless of her enormous pioneer contributions she made for the earliest phase of the development of cinematography.  The first woman writer and director, Alice Guy Blaché, invented many new techniques in cinematography. Guy Blaché inaugurated a promotional and propaganda motion pictures aiming to educate and promote patriotism, social values, human rights and equality of women.

Keywords: cinematography, propaganda, motion pictures beginings, A.G. Blache

 

SAŽETAK
Obrasci koji se pojavljuju u savremenim filmovima za prenošenje nekih poruka služe u svrhu mijenjanja, iskrivljavanja nekih činjenica ili uticaja na mišljenje, stavove i integraciju stanovništva (društva, nacije). Alice Guy Blaché je praktično nepoznata i to uprkos njenim ogromnim pionirskim doprinosima ranom razvoju kinematografije. Prva žena pisac scenarija i režiser, Alice Guy Blaché izumila je mnoge nove tehnike u kinematografiji. Inaugurirala je promotivni i propagandni film sa ciljem edukacije i promocije patriotizma, društvenih vrijednosti, ljudskih prava i jednakosti žena.

Ključne riječi: kinematografija, propaganda, početak filmske umjetnosti, A.G. Blache


UVOD

Alice Guy Blaché je praktično nepoznata i to uprkos njenim ogromnim pionirskim doprinosima ranom razvoju kinematografije. Prva žena pisac scenarija, producent i režiser, Alice Guy Blaché izumila je mnoge nove tehnike u kinematografiji. Inaugurirala je promotivni i propagandni film sa ciljem edukacije i promocije patriotizma, društvenih vrijednosti, ljudskih prava i jednakosti žena.

Mnogobrojni su pokazatelji u prilog argumentaciji propagandnog uticaja modernog filma iz američke industrije zabave. No, da je sam razvoj filma i njegova praistorija uključivala propagandne poruke i to kroz edukacijske obrasce, novina je u filmskim teorijama. Prvi edukativno-promotivni film o pravima žena, slobodi i jednakosti u građanskom društvu SAD-a napravila je Alice Guy Blaché.  Prva žena pisac scenarija, producent i režiser, Blaché je izumila mnoge nove tehnike, te uvela model promotivnog i propagandnog filma sa ciljem edukacije i promocije društvenih vrijednosti. Propaganda Griffithovog „Rođenja jedne nacije“, ozbiljne antisemitističke poruke, neuporediva je sa lakoćom edukativno-promotivnog filma Blacheove „Making an American Citizen“.

RANI RAZVOJ FILMA - PRAHISTORIJA
Pojam cinema nastao je iz grčke riječi pokret i označava film, filmsku umjetnost i filmski medij.  Ovaj termin simbolizira pokret slike kao posebnu vrstu izražajnog sredstva. Jezik ovog medija je specifičan kao prenosnik poruka, ali i umjetničkih ideja, a služi se svjetlom, pokretom, zvukom, fotografijom, literaturom, kompjuterskom tehnologijom i derivira kao samostalno biće, tj. samostalna umjetnost i jedan od masovnih medija, dok je njegov jezik jedno od izražajnih sredstava masovnih komunikacija i filmske umjetnosti. Film se razvio iz naučnih eksperimenata Petera Marka Rogeta koji je 1884. godine utvrdio postulate teorije o perzistentnosti ljudskog vida u odnosu na pokretne objekte. Iz eksperimenata nad ljudskom retinom (okom i optičkim varkama) rodiće se nova umjetnost i medij koji će obilježiti 20. vijek.  Kraj 19. vijeka, sa industrijskom revolucijom, donio je mnoge pronalaske, među kojima su za razvoj filma najznačajniji realistički i impresionistički pokreti u slikarstvu, te teorije o umjetnosti kao vjernoj reprodukciji stvarnosti koje rezultiraju nastankom fotografije. Pokusi sa ljudskim okom i pokretom zbivaju se na vašarima. Tomas Edison i William Dickinson su izumili kinematograf i zabilježili prve pokretne slike, braća Skladanowski  projektor, a Robert Paul teatrograf. Braća Lumiere, izumitelji, naučni šarlatani elite onog doba, postaju utemeljitelji sedme umjetnosti uvodeći pokretne kadrove ulaska voza u stanicu, zalijevanja bašte i izlaska radnika iz fabrike. Zvanično rođenje filma pripisuje se decembru 1895. godine u Parizu, kada su braća Lumiere prikazali „Polivenog polivača“. Kasnije, u statičnom kadru sa pokretom voza prema prvom planu u kompoziciji, otkrivena je identifikaciona moć novog medija. Gledaoci su vrištali i uzmicali unazad u kinu u kojem je prikazivan kadar ulaska voza u stanicu, koji se kreće prema kameri, a time dobijali utisak da se kreće prema publici u kinu. Braća Lumiere snimaju egzotične kadrove i posvećuju se otkrivanju „zarobljavanja stvarnosti“ – filmskom realizmu. S druge strane izlazi “Put na mjesec” Georga Meliesa, koji je na filmu ispitivao filmske trikove, tj. ono što je tehnologija nudila u odnosu na realnost objekata snimanih na filmsku traku. Po profesiji mađioničar, Melies utemeljuje drugi pol osobenosti filmske umjetnosti – fantastično, te se smatra utemeljiteljem naučne fantastike. U filmu „Život američkog policajca“. Edwin Porter kameru pomjera iz statičnog položaja, te montira prve dijelove filmske trake.
D.W. Griffit upotrebljava paralelnu montažu i krupni plan koji će postati osnovno obilježje jednog drugog medija – televizije. Smatra se da je Griffit izumio: krupni plan, paralelnu montažu, rez sa metaforičnim značenjem, reminiscenciju, ubrzavanje akcije kraćenjem kadrova, realističniju glumu, promjenu svjetla u scenama dana i noći, kadar far-kran, rakurse kamere, režiju dubine kadra, istorijski spektakl.
Ovako je oficijelno izgledala prapovijest filma. Inovacije na planu slika koje se kreću, prvog pomjeranja kamere prema objektu snimanja (krupni plan), paralelna montaža (filmsko vrijeme) i filmska naracija, kao i prvi zvučni film zasluge su inovatora braće Lumiere, Griffitha, Edisona, Portera i drugih navedenih entuzijasta, mađioničara, istraživača, inovatora.
A što ako je većinu ovih inovacija filmske ekspresije na filmu uvela žena ili/i njima doprinijela? Ime osobe koja je u isto vrijeme radila na njima sa svim velikim imenima prapovijesti filma i inspirirala inovacije na filmskom platnu danas se u zvaničnim istorijama filma ne spominje. Ova nepoznata žena u kinematografiji inaugurirala je naraciju (što se obično pripisuje Griffithu) i način kreiranja pozitivnog imidža o društvu i moralnih pouka.

 

 

ALICE GUY BLACHÉ
Uprkos ogromnim pionirskim doprinosima ranom razvoju kinematografije koji su utiecali na radove njenih poznatijih suvremenika (Meliès, Griffith i braća Lumiére) danas je Alice Guy Blanché praktično nepoznata. Rođena je 1873. godine u Francuskoj, a provela je najveći dio svoje karijere koja se odnosi na pravljenje filmova u Sjedinjenim Državama (od 1907. do 1922.). U 1895. godini,  kada joj je bilo 22 godine, Alice Guy počinje raditi kao sekretarica za Leona Gaumonta, direktora Comptoir du Photographie. Iste godine braća Lumiére su u suradnji sa Comptoirom predstavila svoj novi izum igranog filma u pariškoj kafani. Alice Guy je bila sa svojim šefom za vrijeme ovog prikazivanja i to ju je inspiriralo da pokuša nešto sa novom obećavajućom tehnologijom. Počela je sa produkcijom kratkih igranih filmova obećavši Gaumontu da je taj njen novi "hobi" neće ometati u ispunjavanju dužnosti sekreterice! Guy je sagradila mali studio u svom vrtu i uz pomoć svoje dvije suradnice i prijateljice, napravljen je njen prvi film „La Feé Aux Choux“ („The Cabbage Fairy“). Priča je zasnovana na francuskoj bajci i govori o dvoje mladih ljudi, koji su otkrili bebu koju su sakrile vile ispod velikog lišća kupusa, dok su tumarali u polju. Ogroman uspjeh Alicinog prvog pokušaja ohrabrio ju je da nastavi i proizvede još mnogo takvih igranih filmova uz blagoslov Gaumonta. Ubrzo je počela proizvoditi atraktivne demonstrativne filmove za prodaju Gaumontove opreme. To su zapravo bile prve filmske reklame!
Leon Gaumont i njegov partner Demeny patentirali su do 1900. godine tzv. "kronofone", prve zvučno sinhronizovane igrane filmove. Ovo je bilo domišljato sredstvo pomoću kog je filmski projektor sa fotografijom proizvodio slike koje govore. Kronofon je 1904. godine predstavljen javnosti na Svjetskom sajmu u St. Louisu, u Missouriju. Tu je Alice Guy dobila nagradu za kronofone filmove, iako nema dokaza da je ona lično došla da ju preuzme. Guy je prva radila sa kronofonom. Iako se za film "Jazz Singer" proizveden 1927. godine u kome glumi Al Jolson uglavnom vjeruje da je među prvim zvučnim filmovima, činjenica je da je Guy Blanché proizvodila prve "slike koje govore" više od dvije decenije prije toga. Prije ovog prikazivanja 1904. godine Gaumont je imenovao Alice Guy za direktora produkcije njihovih zvučno sinhronizovanih filmova u Parizu. Između 1896. i 1906. godine Alice Guy je sa svojim asistentima Louisom Feiulladeom, Ferdinandom Zeccom i Victorinom Jassetom proizvela na stotine zvučnih sinhronizovanih filmova. Ustvari, Alice Guy je režirala sve filmove Gaumont Picturesa do 1907. godine.
U 1906. godini Guy se zaljubljuje u britanskog kamermana Herberta Blanchéa. Sljedeće godine su se vjenčali i par se preselio u Sjedinjene Američke Države. U početku su živjeli u Clevelandu, gdje je rođeno njihovo prvo dijete, a potom su se preselili u New York. Gaumont je ovlastio Alice Guy Blanché da u Americi prodaje filmove svoje kompanije. Željni proizvodnje novih filmova, par je osnovao vlastitu kompaniju za proizvodnju filmova koju su nazvali "Solax", čiji je predsjednik bila Alice, a Herbert generalni direktor.  Od septembra 1910. do juna 1914. godine Alice je režirala i nadgledala proizvodnju preko 330 filmova u "Solaxu". Svi filmovi su bili u  trajanju od jedne do deset minuta. Ni jedan filmski režiser nije proizveo toliko filmova u nepune četiri godine.
Do 1912. godine Alice i Herbert su sagradili vlastiti studijski kompleks za proizvodnju filmova u Fort Leeju u New Jerseyju, lociran na suprotnoj strani rijeke Hudson u odnosu na New York. Ona je bila prva žena koja je osmislila i izgradila vlastiti filmski studio, najveći u Americi. Nova "Solaxova" zgrada koštala je tadašnjih 100.000 dolara, a uključivala je osunčani od stakla napravljeni studio, koji se mogao  pohvaliti i laboratorijom za razvijanje filmova iz koje je izlazilo šesnaest hiljada stopa filmske trake svaki dan. Te godine Alice je napravila "The Making of An American Citizen" (Nastanak američkog građanina), edukativni film o jednakosti žena i slobodi u Americi. Usred svega toga Alice je rodila Reginalda, drugo dijete Blanchéovih.
Prva žena pisac scenarija i režiser, Alice Guy Blanché izumila je mnoge nove tehnike za prenošenje scenarijske priče na igrani film. Alice je bila među prvim koji su proizvodili filmove umnožene na trakama, specijalne efekte, animacije, "the split screen" (ekran od djelića sekunde), a bila je i pionir u bojenju filmova.
Priznanje za Alice Guy Blanché od Franka Leona Smitha pojavilo se 1964. godine u časopisu Film Review. "Kada sam radio za Pathé-Astra Studio u New Jerseyju, njeno ime često je pominjano među važnim francuskim ličnostima. Poštovali su je, ali su bili i veoma zavidni što je žena koja je uspjela kao pisac, režiser i producent. Bio sam pozvan jednog dana da napravim test za scenario za jednog režisera, koji je radio za Pathé, u Solax Studios u Fort Leeu. Pozorište je bilo prazno, Blanché nije bila tamo. Na zidu su velikim slovima bile ispisane riječi: 'Budi prirodan!'. Ona je postavila taj znak za nesposobne i skrupulozne. To je bilo potpuno neuobičajeno za to vrijeme u kome je najčešća rečenica bila 'svi na svoja mjesta, snimamo'." Smith završava svoje odavanje priznanja govoreći da je zahvalan što je Guy Blanché postavila riječi "Budi prirodan", i kaže da je to uvijek smatrao vodiljom u svom radu. Iz ovoga je vidljivo i da je Alice Guy uvela inovacije u realizam glumačke ekspresije na filmu, kao i u rediteljskom radu sa glumcem.
Solax Studio uništen je 1920. godine u požaru. Međutim, period kada Alice Guy zanemaruje svoj posao podudara se sa okončanjem njenog braka razvodom, koji je bio ubrzan užasnom ljubomorom Herberta Blanchéa na izuzetni Alicein talenat i karijeru, što je pojačano i aferom koju je on imao sa nekom mladom glumicom. U Americi Blanchéovi su pomogli razvoj Metro Picturesa koji je kasnije postao Metro-Goldwin-Mayer. Ustvari, Blanchéovi su prodali Metro Picturesu prava na svu njihovu produkciju u periodu od 1915. do 1918. godine. Ti filmovi Guy Blanché predstavljali su gotovo sve što je Metro posjedovao u svojoj distribuciji u početku. Razvod Alice i Herberta nakon što je njihov Solax Studio uništen 1920. godine označio kraj jedne ere. Alice se sa svoje dvoje djece vratila u Francusku.
Francuski filmski svijet, koji se sasvim promijenio tokom trinaest godina dok je ona radila u Americi, nije ju dočekao sa dobrodošlicom. Počeci filmske umjetnosti u Francuskoj završeni su, a nova komercijalna filmska industrija nije nudila mogućnosti ženama filmskim radnicima. Upravo u vrijeme kada je kinematografija počela da donosi mnogo novaca muškarcima, Alice i druge žene pioniri iz ere nijemog filma isključene su iz filmske industrije. Već 1917. godine nezavisni producenti, više nisu mogli opstati u novom, filmskom biznisu rezerviranom samo za muškarce i korporativni novac.
Alice je potisnula velika zvijezda - Méliès, za koga se vjerovalo da je producirao mnoge od njenih filmova, i postala je žrtva zaborava koji često sahranjuje važne pionire. Od preko 300 filmova kinoteke danas imaju svega nekoliko njenih filmova. Ona nije bila samo prva žena pisac scenarija i režiser. Pored inauguriranja naracije i propagandnog koncepta zabave i edukacije kroz film, ona je bila i prva koja je definisala koncept kinematografa za stvaranje radosti, emocija i pričanje priče, u dobu kada je on bio naučni instrument kakvim su ga njegovi izumitelji prvobitno smatrali. Alice Guy je model za hrabre mlade žene koje se usuđuju ostvariti karijeru u kojoj su ženski elementi rijetki čak i danas. Mlada francuska sekretarica pokazala je da se uz hrabrost i upornost mogu prevazići naizgled nemoguće prepreke u ostvarenju neouobičajenog poziva. Alice Guy je pokazala da žena može osvojiti svoj vlastiti prostor čak i u oblastima koje su označene "samo za muškarce". Osvijetlila je put za muškarce i/ili žene koji su je željeli slijediti.
Kad joj je bilo 78 godina Blanché je konačno dobila priznanje Francuske kinematografije kao prva žena filmski radnik u svijet, čime je postala vitez Francuske legije časti. Zaboravljena, 1990. godine umrla je u 95. godini života u Mahwahu u New Jerseyju, SAD, državi u kojoj je mijenjala tok filmske historije i ostvarila svoje najveće poduzetničke trijumfe. Ni jedne novine nisu objavile njenu posmrtnicu.

PROMOCIJA DRUŠTVENIH VRIJEDNOSTI I EDUKACIJA KROZ FILM
Složenost navedenog razvoja filma kroz prošli vijek odražava složenosti fenomena filma u segmentima: proizvodnje, tehnologije, autorske ideje, umjetnosti koje ga opslužuju (slikarstvo, svjetlo, muzika, gluma i sl.), te uticaja na društvo i refleksije društva kroz njega. Prešućivanje, kao jedan od elemenata propagade, vidiljivo je u slučaju života i rada Majke kinematografije, Alice Guy Blache. No, ono što su njeni radovi ostavili u naslijeđe, a što industrija zabave i danas koristi, jeste ubjeđivačka moć filmskog jezika i naracije u edukativno-promotivnim vrijednostima teme koju obrađuje i to kroz prizmu ženskog senzibiliteta – primamljive i subtilne moralne pouke. U odnosu na društvo i publiku kojoj je namijenjen, igrani film kao masovni medij ima funkcije zabave, edukacije i širenja poruke (idejno-umjetničkog karaktera i propagandno-političkog karaktera). Film nesporno pripada umjetnostima, ali ga načini distribucije, poruke, te stretegije za reakcije masovnog auditorija recipijenata, u globalizaciji društva svrstavaju u savremena sredstva komunikacije, kreirana principima propagandne i ideološkog manipulisanja masama. U tom kontekstu valja posmatrati i jedan od prvih propagandnih filmova – edukativni film o pravima žena, slobodi i sistemu jednakosti građana u SAD-u. Taj film pod nazivom „Making an American Citizen“ napravila je Alice Guy Blache.
Fabula je veoma jednostavna i podijeljena na šest poglavlja. Film se sastoji iz 10 scena, od kojih prva počinje totalom pejzaža u Rusiji gdje Ivan Orloff sa svojom ženom, koja sa magarcem vuče kola na kojima se on vozi, sreće grupu ljudi od kojih saznaje za mogućnost emigriranja u Ameriku. Već je u prvom kadru vidljiv rediteljski postupak koji slijedi i u ostalim scenama. Svaka scena se sastoji iz minimalno jednog kadra u kojem je izvedena promjena plana glumačkim mizanscenom (kadriranje u kadru) ili je radnja u sceni posmatrana iz najmanje dva rakursa – kadra (kamera se pomjera u odnosu na radnju desno-lijevo). Posljednji kadar u kući Orloffovih u Americi završava sa ameriken planom. Scene se odigravaju u interijeru (kuća, sudnica, policija) ili eksterijeru (put, pristanište, bašta, mjesto prisilnog rada).  Radnja priče je jednostavna: muž koji se nasilno ponaša prema svojoj ženi (tuče je, urla na nju, tjera je da kopa, nosi teret, vuče kola, skida mu cipele) promijeniće se kroz tri lekcije koje će mu dati američki građani (komšija, slučajni prolaznik, kočijaš, građani privučeni galamom) i konačno kroz četvrtu lekciju (suđenje i odvođenje na prisilni rad) potpuno izmjeniti svoj odnos prema ženi tako da će se njihove uloge u braku promijeniti (muž će ubuduće kopati i raditi teške fizičke poslove). Nakon lekcija (savjeta) od kojih „profitira“, kako stoji u jednom telopu, Ivan Orloff je „Completely Americanized” – grli, ljubi i pazi svoju ženu, sa kojom u miru pristupa zajedničkom obroku koji je ona spremila, zagrlivši je prije molitve Bogu. U posljednjoj sceni upotrebljena je sinhrona montaža:  interijer kuhinje u kojoj žena sprema ručak, eksterijer bašte u kojoj muž radi, izlazak žene na terasu i njihov zajednički ulazak u kuću, potom u kuhinju. Pored dramske strukture kadriranja, filmske naracije i vremena (Griffithovo "Rođenje jedne nacije" nastalo je 1915, a film Blacheove 1912. godine) vidljiva je i osobenost karakternog nijansiranja likova. Veoma suptilno upotrbljeni su i osnovni postulati propagandnog definisanja karaktera - negativac vs. pozitivac predstavljen je glumačkim i kostimografskim rješenjima. Ivan Orloff je personifikacija medvjeda i stereotip Rusa sa dugom masnom bradom i kosom, gunjem i šubarom, kojeg treba da „oplemene“ i „poduče“ civiliziranom ponašanju gospoda u šeširima i kravatama. U tome će uspjeti i priča završava sretno u ljubavi, miru i prisjećanju na Božiji zakon i ponašanje prema bližnjem. Očito je da bi medvjed ostao medvjed da nije amerikanizovan u civiliziranog čovjeka i da mu nije data lekcija o jednakosti polova, slobodi i ljudskim pravima, koji se poštuju u Obećanoj zemlji. Dakle, film ne samo da propagira jednakost žena i opšta ljudska prava i slobode, već pozitivan imidž nacije, države, građanskog društva i pravnog sistema SAD-a.
Lakoća i naivnost u prenošenju propagandnih poruka, kroz stvaranje emocije, navijačkog odnosa prema karakterima i radnji, te plasiranje moralne pouke  karakteristike su ovog edukativno-propagandnog filma. Pored brojnih navedenih umjetničkih kvaliteta i inovacija, ovaj film značajan je zbog svoje žanrovske odrednice i postulata koje inaugurira za propagandu u pokretnim slikama.
Film je tako i sredstvo za proizvodnju pristanka stanovništva na odluke vladajućih struktura ili represije stanovništva po pitanju bitnih društvenih problema, kao i izgradnju unificiranog mišljenja ili patriotizma, što je obilježje edukativno-propagandnih filmova iz najranijih dana kinematografije. Ovo posljednje od najvećeg je značaja i za našu kinematografiju u Bosni i Hercegovini i integraciju cjelokupnog stanovništva u prepoznatljivi osjećaj pripadnosti društvenom i domovinskom miljeu. Ljubav prema domovini ne nastaje samo kao odraz beuvjetnog povjerenja građana ili kroz manifestacione «popravke» gradskog pejzaža svaki put pred izbore. Patriotizam se ne može samo kupiti socijalnim programima zaštite. Patriotizam se izgrađuje kroz navijački duh i osjećaj plemenske pripadnosti pobjedničkom timu. Svakoj jakoj državi je potrebno jedinstveno osjećanje integracije i patriotizma, te je zbog toga neophodno sistematsko ulaganje u kinematografiju ili sport, koji najbržim putem mogu izvršiti promociju države i integraciju društva i doprinijeti jedinstvenom nacionalnom osjećanju patriotizma i zadovoljstva stanovništva.
Pioniri u ranoj kinematografiji prepoznali su ovu moć filma, jer na idejnom planu kinematografija može rješavati probleme integracije društva, jačanja privrede i izgradnje patriotizma multifunkcionalno: industrijski film je kapital i dio ekonomije, podupire ekonomiju i politiku, stvara nacionalne i patriotske osjećaje i doprinosi očuvanju vrijednosti državnog sistema. Edukaciju putem filmske naracije za kreiranje imidža, koju je osmislila Alice Guy Blache, američki mainstream film doveo je do savršenstva. Film može promovirati kulturu, institucije države, ideje od javnog značaja, te i kreirati favoritski imidž o državi, naciji, jeziku, obrazovanju, kulturi, sportu, privredi i slično. Film može biti reklama države i dati značajnu podršku integraciji društva i promociji ideja iz javnog, državnog, ali i privatnog sektora. Pored ostalih historijskih inovacija (naracija, montaža, studio, rad sa glumcima, filmski trikovi, zvučni film) obilato kinematografsko naslijeđe u promotivno-edukativnom žanru, sa jakom moralnom poukom, ostavila je Majka filma – Alice Guy Blache.

 

 

 

 

FILMOGRAFIJA ALICE GUY BLACHE (REŽIJA)
Izvori: www.imdb.com & A. McMahan, Alice Guy Blache: Lost visionary of the Cinema, Continuum, New York, London, 2003 (Pg. 299 -339)
Tarnished Reputations (1920)
Vampire (1920)
The Great Adventure (1918)
Behind the Mask (1917)
When You and I Were Young (1917)
House of Cards (1917)
A Man and the Woman (1917)
The Empress (1917)
The Adventurer (1917/II)
The Ocean Waif (1916)
What Will People Say? (1916)
My Madonna (1915)
The Song of the Wage Slave (1915)
The Vampire (1915/I)
The Heart of a Painted Woman (1915)
The Tigress (1914)
The Lure (1914)
The Woman of Mystery (1914)
The Dream Woman (1914)
The Monster and the Girl (1914)
Beneath the Czar (1914)
Shadows of the Moulin Rouge (1913)
The Rogues of Paris (1913)
Matrimony's Speed Limit (1913)
A House Divided (1913)
Dick Whittington and his Cat (1913)
The Little Hunchback (1913)
The Pit and the Pendulum (1913)
A Terrible Night (1913)
The Face at the Window (1912)
Making an American Citizen (1912)
A Fool and His Money (1912)
Canned Harmony (1912)
Phantom Paradise (1912)
The Blood Stain (1912)
Fra Diavolo (1912)
Micky's Pal (1912)
In the Year 2000 (1912)
Child of the Tenements (1912)
Falling Leaves (1912)
Blighted Lives (1912)
Algie, the Miner (1912)
God Disposes (1912)
A Terrible Lesson (1912)
Mrs. Cranston's Jewels (1912)
Mignon (1912/I)
The Girl in the Arm-Chair (1912)
Playing Tramps (1912)
The Doll (1911)
The Violin Maker of Nuremberg (1911)
Rose of the Circus (1911)
The Cure (1911)
Five O'Clock Tea (1911)
His Mother's Hymn (1911)
The Little Rangers (1911)
Road Leads Home (1911)
A Child's Sacrifice (1910)
Madame a des envies (1908)
Marâtre, La (1908)
Questions indiscrètes (1908)
Fanfan la Tulipe (1907)
Matelas épileptique, Le (1906)
Course de taureaux à Nîmes (1906)
Fée Printemps, La (1906)
Mireille (1906)
Un soulier pour un jambon (1906)
Vie du Christ, La (1906)
Esmeralda (1905)
Réhabilitation (1905)
Après la fête (1904)
Assassinat du courrier de Lyon, L' (1904)
Comment on disperse les foules (1904)
Crime de la Rue du Temple, Le (1904)
Deux rivaux, Les (1904)
Enfants du miracle, Les (1904)
Gavotte de la reine, La (1904)
Leçon de pipeau, La (1904)
Oiseau envolé, L' (1904)
Paris la nuit (1904)
Pierrot assassin (1904)
Pompon malencontreux, Le (1904)
Apaches pas veinards, Les (1903)
Aventures d'un voyageur trop pressé, Les (1903)
Braconniers, Les (1903)
Cake-walk de la pendule (1903)
Chasse au cambrioleur, La (1903)
Comment monsieur prend son bain (1903)
Comme on fait son lit on se couche (1903)
Compagnons de voyage encombrants (1903)
Enlèvement en automobile et mariage précipité (1903)
Faust et Méphistophélès (1903)
Fiancé ensorcelé, Le (1903)
Illusionniste renversant (1903)
Jocko musicien (1903)
Liqueur du couvent, Le (1903)
Lutteurs américains (1903)
Main du professeur Hamilton ou le roi des dollars, La (1903)
Modelage express (1903)
Mouche, La (1903)
Ne bougeons plus (1903)
Nos bons étudiants (1903)
Potage indigeste (1903)
Poule fantaisiste, La (1903)
Répétition dans un cirque (1903)
Secours aux naufragés (1903)
Service précipité (1903)
Surprises de l'affichage, Les (1903)
Valise enchantée, La (1903)
Voleur sacrilège, Le (1903)
Bonsoir m'sieurs dames (1902)
Chiens savants, Les (1902)
Clowns, Les (1902)
Cour des miracles, La (1902)
Danse excentrique (1902)
Danse fantaisiste (1902)
Danse mauresque (1902)
Dent recalcitrante, La (1902)
Équilibriste, L' (1902)
Faction, En (1902)
Farces de cuisinière (1902)
Fiole enchantée, La (1902)
Fruits de saison (1902)
Gavotte, La (1902)
Gigue, La (1902)
Intervention malencontreuse (1902)
Lion savant, Le (1902)
Malabares, acrobats, Les (1902)
Marchand de ballons, Le (1902)
Pommier, Le (1902)
Pour secouer la salade (1902)
Première gamelle, La (1902)
Quadrille réaliste (1902)
Sage-femme de première classe (1902)
Trompé mais content (1902)
Une scène en cabinet particulier vue à travers le trou de la serrure (1902)
Charmant froufrou (1901)
Danses basques (1901)
Frivolité (1901)
Hussards et grisettes (1901)
Lavatory moderne (1901)
Lecture quotidienne (1901)
Pas de colombine (1901)
Scène d'amour (1901)
Scène d'ivresse (1901)
Tel est pris qui croyait prendre (1901)
Vagues, Les (1901)
Angélus, L' (1900)
Arléquine, L' (1900)
Arrivée d'Arléquin (1900)
Arrivée de Pierette et Pierrot (1900)
Avenue de l'opéra (1900)
Badinage (1900)
Bataille de boules de neige (1900)
Bébé, Le (1900)
Chapellerie et charcuterie mécanique (1900)
Chez le Maréchal-Ferrant (1900)
Chez le photographe (1900)
Chirurgie fin de siècle (1900)
Concierge, La (1900)
Coucher d'une Parisienne (1900)
Dance de l'ivresse (1900)
Danse des saisons, Le (1900)
Danse du papillon (1900)
Danse du pas des foulards par des almées (1900)
Danse du ventre, La (1900)
Danse du voile (1900)
Danse serpentine (1900)
Dans les coulisses (1900)
Déclaration d'amour (1900)
Départ d'Arlequin et de Pierrette, Le (1900)
Écossaise, L' (1900)
Fée aux choux, ou la naissance des enfants, La (1900)
Gavotte directoire (1900)
Guillaume Tell (1900)
Habanera, L' (1900)
Lapin, Le (1900)
Leçon de danse (1900)
Little Tich et ses 'Big Boots' (1900)
Marchand de coco, Le (1900)
Matelot, Le (1900)
Mort d'Adonis (1900)
Pas de grâce (1900)
Pas des éventails (1900)
Pas du poignard (1900)
Pas Japonais (1900)
Paysanne, La (1900)
Petite magicienne, La (1900)
Polichinelle, Le (1900)
Poupée noire, La (1900)
Reine des jouets, La (1900)
Retour des champs (1900)
Sang d'Adonis donnant naissance à la rose rouge, Le (1900)
Saut humidifié de M. Plick (1900)
Source, La (1900)
Suite de la danse (1900)
Tarentelle, La (1900)
Une rage de dents (1900)
Valse directoire (1900)
Valse lente (1900)
Au cabaret (1899)
Aveugle, L' (1899)
Bonne absinthe, La (1899)
Chiffonnier, Le (1899)
Courte échelle (1899)
Crucifiement, Le (1899)
Dangers de l'alcoolisme, Les (1899)
Déjeuner des enfants, Le (1899)
Descente de croix, La (1899)
Erreur judiciaire (1899)
Mauvaise soupe, La (1899)
Mésaventure d'un charbonnier (1899)
Monnaie de lapin (1899)
Résurrection, La (1899)
Tondeur de chiens, Le (1899)
Tonnelier, Le (1899)
Transformations (1899)
Un lunch (1899)
Cène, La (1898)
Chemin de croix, Le (1898)
Crèche à Bethléem, La (1898)
Déménagement à la cloche de bois (1898)
Entrée à Jérusalem, L' (1898)
Farces de Jocko, Les (1898)
Flagellation, La (1898)
Fuite en Égypte, La (1898)
Jardin des oliviers, Le (1898)
Jésus devant Pilate (1898)
Je vous y prrrrends! (1898)
Leçons de boxe (1898)
Scène d'escamotage (1898)
Utilité des rayons x, L' (1898)
Arroseur arrosé, L' (1897)
Au réfectoire (1897)
Aveugle, L' (1897)
Baignade dans le torrent (1897)
Ballet libella (1897)
Cambrioleurs, Les (1897)
Chez le magnétiseur (1897)
Classe, En (1897)
Cocher de fiacre endormi, Le (1897)
Coucher d'Yvette (1897)
Danse fleur de lotus (1897)
Idylle (1897)
Idylle interrompue (1897)
Leçon de danse (1897)
Pêcheur dans le torrent, Le (1897)
Planton du colonel, Le (1897)
Une nuit agitée (1897)
Fée aux choux, La (1896)

 

INDEX ANALIZIRANIH FILMOVA

  • Arrivée d’un train à la Ciotat, L’ (Ulazak voza u stanicu): (1895), Auguste & Louis Lumière
  • Arrouseur arrosé, L' (Poliveni polivač): (1895), Auguste & Louis Lumière
  • Birth of a Nation, The (Rođenje jedne nacije): (1915), D.W. Griffith
  • Feé Aux Choux, La (Cabbage Fairy, The): (1896), Alice Guy Blaché
  • Jazz Singer: (1927), Alan Crosland
  • Life of an American Fireman, The (Život amaričkog vatrogasca): (1903), Edwin S. Porter
  • Making an American Citizen: (1912), Alice Guy Blaché
  • Sortie d'usine (Izlazak radnika iz fabrike): (1895), Auguste & Louis Lumière
  • Voyage dans la lune, Le (Put na mejsec): (1902), Georges Méliès

 

 

REFERENCE
J. Belton, American Cinema American Culture, McGraw Hill Inc, New York, 2005-1990.
A.G. Blache, The Memoirs of Alice Guy Blache, The Scarecrow Press Inc, Metuchen, N.J, London, 1986, edited by A. Slide.
D.A. Cook, A History of Narrative Film, WW.Norton for Company Inc, 1996, 1990, 1981. Serbian, Clio, Beograd, 2005.
U. Gregor & E. Patalas, Gescihte des Films, Verlagsgruppe Bertelsmann GmbH C. Bertelsmann Verlag, Munchen, Gutersloch, Wien, 1973. Serbian, Sfinga, Beograd, 1998.
A. McMahan, Alice Guy Blache: Lost visionary of the Cinema, Continuum, New York, London, 2003
L. Panjeta, Potreba za smislom: Mit, manipulacija i film, Svjetlost, Sarajevo, 2006.
V. Petrić, Razvoj filmskih vrsta, Umetnička akademija u Beogradu, Beograd, 1970.
J. Plazewski, Jezik filma.  Winawnictwa artystyczne i filmowe, Warsava, 1961.
R.C. Sweet, Exhibition program: 21 Films of Alice Guy Blaché and Lois Weber, St. Louis Film Festival, St. Louis, 2005.
R.C. Sweet, Lecture on American Cinema: Early motion pictures and  Alice Guy Blaché, Akademija dramskih umjetnosti, Univerzitet u Tuzli, 2008.
History of Motion Pictures, Encyclopedia Britannica, 2007, www.britannica.com
History of Motion Pictures, Encyclopedia Cinemania, CD-ROM Microsoft, 1995, www.cinemania.com 
Alice Guy Blache, Biography, Filmography, 2008, www.imdb.com
http://melrosemirror.media.mit.edu/servlet/pluto?state=303034706167653030375765625061676530303269643030353130393437 od 05.08.2005.

http://lostvisionary.com/chronology.html  od 07.09.2006

J. Plazewski, Jezik filma.  Winawnictwa artystyczne i filmowe, Warsava, 1961. (Pg. 37-116)

D.A. Cook, A History of Narrative Film, WW.Norton for Company Inc, 1996, 1990, 1981. Serbian, Clio, Beograd, 2005. (Pg. 6-7)

Ibid. (Pg. 13-15)
J. Belton, American Cinema American Culture, McGraw Hill Inc, New York, 2005-1990. (Pg. 13-16)

History of Motion Pictures, Encyclopedia Cinemania, CD-ROM Microsoft, 1995, www.cinemania.com 

U. Gregor & E. Patalas, Gescihte des Films, Verlagsgruppe Bertelsmann GmbH C. Bertelsmann Verlag, Munchen, Gutersloch, Wien, 1973. Serbian, Sfinga, Beograd, 1998. (Pg. 6-10;19-24)
J. Belton, American Cinema American Culture, McGraw Hill Inc, New York, 2005-1990. (Pg. 6-19)
V. Petrić, Razvoj filmskih vrsta, Umetnička akademija u Beogradu, Beograd, 1970. (Pg. 21-33)
History of Motion Pictures, Encyclopedia Britannica, 2007, www.britannica.com
History of Motion Pictures, Encyclopedia Cinemania, CD-ROM Microsoft, 1995, www.cinemania.com 

A. McMahan, Alice Guy Blache: Lost visionary of the Cinema, Continuum, New York, London, 2003 (Pg. 32-42)
Alice Guy Blache, Biography, Filmography, 2008, www.imdb.com

Reference za sve korištene podatke:
A. McMahan, Alice Guy Blache: Lost visionary of the Cinema, Continuum, New York, London, 2003
Alice Guy Blache, Biography, Filmography, 2008, www.imdb.com
http://melrosemirror.media.mit.edu/servlet/pluto?state=303034706167653030375765625061676530303269643030353130393437 od 05.08.2005.
http://lostvisionary.com/chronology.html  od 07.09.2006.

ibid.
A. McMahan, (Pg. 16-19)

R.C. Sweet, Exhibition program: 21 Films of Alice Guy Blaché and Lois Weber, St. Louis Film Festival, St. Louis, 2005.

Ibid.
A. McMahan, Alice Guy Blache: Lost visionary of the Cinema, Continuum, New York, London, 2003 (Pg. 43-76)

R.C. Sweet, Lecture on American Cinema: Early motion pictures and Alice Guy Blaché, Akademija dramskih umjetnosti, Univerzitet u Tuzli, 2008.