Jesen/Zima 2012

 Svijet poezije
  Bojan Krivokapić
 
 

* * *
tražim lilit
iza ohlađenog asfalta
crvenu i crnu
cesta je prestala
da se puši
mali demoni pretrčavaju
preko izbledelih prelaza
stara palma nagnuta je -
tik uz
more
mrtva pena
mrtvo more
mrtvozornik
-gde lilit rađa demone?

 

žoharov let

ja imam privilegiju
da budem u domu onih
koje biram
bez domovine i bez ognjišta

za stolom mrtve spisateljice
gledam u solitere
daleko od periferije
i od grada

ja imam privilegiju
da ne budem gladan
i da prozor može ostati
otvoren
iako sam na devetom spratu

posmatram žohare
kako tiho i hitro
razvlače ostatke
sinoćnje bale

zamišljam tuđe smrti
sopstvenoj se
smejem

mrtvi žohar
suši se
pored opranog tanjira

isključio sam frižider
led mi više ne treba

ja imam privilegiju
da mi se pod jastukom
legu nepozvani
a pod krevetom
bubamare

teški soliteri urušavaju se
dok gori
nebo
tope se mravi

ja imam privilegiju
da tražim žohare
i da im se čudim
dok u žurbi osvajaju
svet
da se ne stidim

 

klatno

vidim klatno
novi ljudi
dišu meko
kolevke nema
magija stola
lažu leptiri
rimuju se čaše
šetamo po kiši
širimo joj ruke

u suton umiru duše
šetaju se
sede za stolovima
malim kao prst
stiskaju se tiho
hodaju u krug
ugodne i same
mirišu na jutro

na dnu prazne čaše
šepuriš se
sebe vodiš šumom
omamljena morem
remetiš mi misli
slivaš se sa penom
nomadi nam daju
jutarnju svežinu
nudimo im suton
tonemo u mrak

onda težak rez
ljušte nam se nokti
trčimo u ormar
guramo se glasno
ispadaju stvari
složene i same
mirišu marame
pokrivamo lica
istresamo moljce
ljušte nam se lica
sustiže nas buka
neki tromi mrak
zatvaramo vrata
vazduh nije bitan
hrlimo u more
reku
penu
vir

 

º º º º º º º º º º º º º º º º º º º º
mjerimo omjer omče
mičemo se sjetni
sjedamo ispod mosta
stajali smo dugo
govorili o iskri
krili se od ljudi
disali u zvijezde
jezdili u suton
tonuli u sebe
bježali duboko
kopali po zjenicama
mazili se stopalima
lagali kozmos

ostali sami

º º º º º º º º º º º º º º º º º º º º